de_beentjes_van_sint_hildegard.jpg

De beentjes van Sint-Hildegard

De beentjes van Sint-Hildegard

Een verrukkelijk droogkomisch Twents drama, in dialect gesproken, met Herman Finkers en Johanna ter Steege, over vastgeroeste patronen en hoe daarmee te breken.

‘Je bent 63 jaar getrouwd met oma Sien, maar nu heb je rust’, constateert een van de sprekers op de begrafenis van Arendt, Jans schoonvader. Arendt wilde gecremeerd en uitgestrooid worden, maar oma bepaalt anders. Jan (een geslaagde acteerdebuut van Herman Finkers) protesteert wel maar net als Arendt heeft hij niets in te brengen. Jan is al 35 jaar gelukkig getrouwd met Gedda (Johanna ter Steege). En als hij er goed over nadenkt, dan heeft hij ook in zijn eigen huwelijk eigenlijk heel weinig brood in de melk te brokkelen – Gedda weet immers altijd wat goed voor hem is. En dat begint langzamerhand toch te wringen. Hoewel hij het probeert, lukt het Jan maar niet om dit bij Gedda aan te kaarten. De enige uitweg die hij voor zich ziet is nogal onconventioneel – heel erg Finkers, dat wel.

DE BEENTJES VAN SINT-HILDEGARD, gebaseerd op een Tsjechisch script, is de eerste echt grote speelfilm uit Twente en geheel in dialect gesproken (met Nederlandse ondertitels). Herman Finkers’ hoofdrol garandeert een gortdroge komedie, die echter ook een serieuze ondertoon heeft, over het belang van keuzes maken in het leven. En over hoe het koken van eieren tot een familieruzie kan leiden.

De Twentse filmmaker Johan Nijenhuis (bekend van publieksfilms als COSTA! en VERLIEFD OP IBIZA) liet zijn film (uiteraard) in première gaan in Enschede. DE BEENTJES VAN SINT-HILDEGARD smaakt naar meer; de acteurs hebben er duidelijk plezier in en een lach is nooit ver weg, zelfs niet waar het over serieuzere zaken gaat.