dolor_y_gloria.jpg

Dolor y gloria

Dolor y gloria

In dit semi-autobiografische drama van Pedro Almodóvar vecht een regisseur die al jarenlang geen films meer heeft gemaakt met lichamelijke problemen en de onverwerkte dood van zijn moeder.

Salvador Mallo (Antonio Banderas) heeft overal pijn en slikt een berg medicijnen. Zijn gloriejaren als regisseur liggen ver achter hem. Desalniettemin teert Salvador nog steeds op zijn successen uit het verleden. Door een hervertoning van zijn gerestaureerde debuutfilm komt hij voor het eerst sinds 32 jaar in contact met de inmiddels aan lager wal geraakte hoofdrolspeler Alberto Crespo – tijdens de productie decennia geleden kregen de twee ruzie.

Alberto is junkie en laat Salvador kennismaken met het roken van heroïne. De drug verlicht zijn pijn en helpt tegen zijn writer’s block. Zijn ontmoeting met Alberto, maar ook die met ex-geliefde Federico, brengt vele herinneringen naar boven. Onder invloed van de heroïne glijden Salvador’s gedachten vol weemoed naar zijn jeugdjaren en de hechte band met zijn moeder (Penélope Cruz) – een tijd van ontluikende seksualiteit maar ook van zijn kennismaking met de cinema. DOLOR Y GLORIA doet hiermee denken aan 8½ van Fellini.

Het is boeiend om als kijker mee te gaan in de melancholie van de hoofdpersoon en inzicht te krijgen in zijn leven en persoonlijkheid. Pedro Almodóvar zelf is nu 69 en heeft al 21 films gemaakt, waaronder HABLE CON ELLA, VOLVER en LA MALA EDUCACIÓN. Opnieuw overtuigt de topregisseur als vernuftig verhalen-verteller met humor en kleuren die van het scherm afspatten. Antonio Banderas kreeg voor zijn geweldige vertolking van Almodovar’s alter ego de prijs voor beste acteur in Cannes.