Joy

Joy Mangano (Jennifer Lawrence) is een vrouw van midden twintig die niet te benijden valt. Haar leven is één grote puinhoop: jong gescheiden, twee opgroeiende kinderen, plus een nietsnut van een ex-man die vanwege geldgebrek nog steeds in de kelder van haar huis woont. Tot overmaat van ramp woont ook haar labiele moeder bij haar in, en die leunt bijna volledig op Joy. Kan het nóg erger? Ja, want in het begin van JOY meldt ook haar vader Rudy (Robert De Niro)zich op de stoep, nadat hij de bons heeft gekregen van zijn nieuwe vriendin.

Dit klinkt misschien allemaal als kommer en kwel. Maar JOY is wel degelijk een komedie en het verhaal neemt dan ook een bijzondere wending. De creatieve Joy doet namelijk een werelduitvinding: de Miracle Mop, een slimme zwabber die je kunt uitwringen zónder zelf je handen vies te maken. Ze krijgt hierdoor een contract met een grote teleshopping-zender die wordt geleid door Neil Walker (Bradley Cooper). Na een valse start lijkt haar kostje gekocht, want de zwabbers zijn niet aan te slepen. Totdat ze problemen krijgt met haar fabriek en met duistere figuren die haar patenten op de uitvinding betwisten.

Geloof het of niet, maar JOY is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Joy Mangano bestaat écht: ze is dankzij haar zwabbers miljonair geworden en daarmee een klassiek voorbeeld van het Amerikaanse droomverhaal – from rags to riches. Regisseur David O. Russell heeft die werkelijkheid waarschijnlijk wat mooier en grappiger ingekleurd in JOY, maar net als bij zijn succesnummers SILVER LININGS PLAYBOOK en AMERICAN HUSTLE is het resultaat érg leuk. Vooral dankzij zijn muze Jennifer Lawrence, die in elke scène de show steelt.