kurai_kurai_tales_on_the_wind.jpg

Kurai Kurai - tales on the wind

Kurai Kurai - tales on the wind

KURAI KURAI speelt in Kirgizië. De film begint met de jonge Emo, op het moment dat zijn vriendin hem vertelt dat ze zwanger is. ‘Is het van mij?’ Dat weet ze niet zeker. Emo keert haar teleurgesteld de rug toe, en gaat op stap. Weg van de grote stad naar het platteland van Kirgizië, waar hij vandaan komt.

Hij gaat op zoek naar zijn eigen geschiedenis, voortgedreven door de verhalen die zijn moeder hem vertelde over zijn vader. Die verdween toen hij een jongetje was. ‘Hij luistert naar de kurai’, zei zijn moeder. ‘Als hij goed geluisterd heeft komt hij terug. Maar sommige mannen moeten heel lang luisteren.’ Kurai is een tuimelkruid, een struikje dat loskomt van zijn wortels en voortgeblazen door de wind zijn zaden verspreidt over de Kirgizische steppen.

Als een struikje laat Emo zich meevoeren in een bijna magische roadmovie. De mensen die hij onderweg tegenkomt hebben hun eigen levensverhaal. Zoals moeder Sufyani, die op haar kameel de majestueuze bergen doorkruist op zoek naar haar overleden zoon. En visser Botagos, die met een tankwagen vol water door de verlaten woestijn toert.

‘Mensen trekken en duwen aan de werkelijkheid totdat het in hun jasje past. Iedereen leeft eigenlijk in zijn eigen wolk om de werkelijkheid minder hard te maken dan dat die is’, zegt regisseur Marjoleine Boonstra in Cinemagazine. Zij is van huis uit fotografe, en verzamelde de afgelopen twaalf jaar in Kirgizië de verhalen die de basis vormen van haar film. Dat levert een wispelturige, poëtische reis op tegen de achtergrond van schitterende beelden van de bergen en steppen van Centraal-Azië.