ida.jpg

Ida

Ida icon_trailer.png

Met het coming-of-age drama MY SUMMER OF LOVE maakte de Pools-Britse regisseur Pawel Pawlikowski in 2004 één van de mooiste liefdesfilms van het afgelopen decennium. Zijn nieuwste film IDA gaat opnieuw over een opgroeiend meisje, en opnieuw raakt Pawlikowski je als toeschouwer diep in het hart.

Het is 1962 als de jonge novice Anna door het Poolse landschap reist. Ze is weggestuurd door haar moeder-overste om haar onbekende tante Wanda te leren kennen. Maar Anna wil eigenlijk niet weg uit het klooster, waar ze als wees terechtkwam en vervolgens opgroeide. Ze houdt van het overzichtelijke kloosterleven en staat op het punt in te treden als non.

De eerste ontmoeting tussen Anna en haar tante is vol argwaan – van beide zijden. Anna weet niet wat ze moet denken van deze vrouw die zo volstrekt anders leeft dan zij, met haar mannen, drank en sigaretten. Ze is ook zo cynisch. Liefst gaat Anna zo snel mogelijk weer terug. Toch raakt ze geïnteresseerd wanneer Wanda over hun familiegeschiedenis begint. Ze krijgt te horen dat ze van Joodse afkomst is en helemaal geen Anna heet, maar Ida Lebenstein. Vol ongeloof hoort ze haar tante aan. Wat is er gebeurd met haar ouders? En waarom hebben de nonnen haar daar nooit iets over verteld? Samen met Wanda gaat ze naar haar ouderlijk huis op het platteland, op zoek naar haar roots.

IDA is zo’n film die je wel drie keer kunt zien. In een kalm tempo en in wonderschone zwartwit-beelden ontvouwt zich een verhaal dat de donkerste bladzijden uit de Poolse geschiedenis raakt. Soms beklemmend, soms droog-komisch, maar in alle opzichten een kunstwerk.