solaris-sod.jpg

Solaris (2002)

Solaris (2002) icon_trailer.png

Na succesfilms als ERIN BROCKOVICH, TRAFFIC en OCEAN’S ELEVEN kon regisseur Steven Soderbergh niet meer stuk in Hollywood. Hij mocht maken wat ie wilde, en dat dééd Soderbergh ook. Het leverde FULL FRONTAL en SOLARIS op. Genadeloze flops in de VS, maar gezien de smaak van het gemiddelde Amerikaanse publiek beschouwt de eigenwijze regisseur dat als een aanbeveling.
Wat SOLARIS betreft heeft hij het gelijk geheel aan zijn zijde: het is een hypnotiserend mooie film, waarvoor Soderbergh behalve de regie ook het camerawerk, de montage en het scenario verzorgde. Een soort one-man-show dus, al liet hij de hoofdrol over aan zijn goede vriend George Clooney.
Om misverstanden te voorkomen: SOLARIS is strikt genomen geen remake van Tarkovski’s gelijknamige klassieker uit 1972, want dat zou Soderberghs eer te na zijn. Hij ging terug naar de bron, de SF-roman Solaris van de Pool Stanislaw Lem en herschreef grondig diens verhaal over een planeet die de gedachten en geheugens van astronauten kan lezen.
Het resultaat is een bijzonder mysterieuze film die ruim een uur korter is dan Tarkovski’s epos en waaruit de nodige science-fiction parafernalia geschrapt zijn. Desondanks weet Soderbergh en passant nog een ode te brengen aan die andere SF-klassieker, Stanley Kubrick’s 2001: A SPACE ODYSSEY.