gianne_le_donne.jpg

Gianni e le Donne

Gianni e le Donne icon_trailer.png

Een jaar geleden ook zo genoten van Gianni in de komedie PRANZO DI FERRAGOSTO? Vast. Je ziet hem nog voor je: de wat naïeve alleenstaande vijftiger uit Rome, die hartje zomer ongewild steeds meer hoogbejaarde dames om zich heen verzamelt. Met talloze glaasjes witte wijn probeert de man het chaotische Hemelvaart-weekend te overleven, wat wonderwel lukt.
In GIANNI E LE DONNE komen we Gianni (Gianni di Gregorio, de regisseur himself) opnieuw tegen en zoals de titel al aangeeft speelt ook nu ‘de vrouw’ weer een grote rol. Gianni is gepensioneerd en woont met zijn eega en dochter in een comfortabel appartement in Rome. Hij voelt zich uitgeblust en doet niet veel anders dan wat klusjes opknappen voor de buren, zijn hond uitlaten en boodschappen doen. Het leven heeft hem niet veel meer te bieden, vindt hij zelf. Zijn wat dwingende vrouw en veeleisende moeder ontloopt hij, die willen steeds van alles van hem. Hij zoekt liever gezelschap bij zijn goede vriend Alfonso. Wanneer die hem vertelt over zijn seksuele escapades - en die van andere kennissen - vraagt Gianni zich af of het leven misschien ook voor hem nog wat in petto heeft. En net als Alfonso stort hij zich in een tweede jeugd en gaat, met behulp van Viagra, op zoek naar jonge vrouwen. Maar willen die hém wel?
Di Gregorio wil met zijn tragikomedie GIANNI E LE DONNE laten zien dat ouder worden een mentale omslag vereist. Het beeld van de macho Italiaan op leeftijd (wie denkt niet direct aan Berlusconi?) moet omver, want dat heeft niets met de werkelijkheid te maken. Zijn Italiaanse leeftijdgenoten worstelen, is wat hij wil zeggen.