lebanon.jpg

Lebanon

  • met: Itay Tiran • Yoav Donat • Oshri Cohen

  • DUI/FRA/ISR/LIB •drama, oorlogsfilm • 2009 • 93 min.

Lebanon

Tijdens het jongste Rotterdams Filmfestival bleek LEBANON een ware sensatie. Niet zo vreemd, want de (anti-)oorlogsfilm van de Israëlische regisseur Samual Maoz is zeldzaam indringend. De manier waarop oorlogsveteraan Maoz afrekent met zijn eigen verleden als soldaat doet denken aan het al even sterke docudrama WALTZ WITH BASHIR uit 2009, waarmee LEBANON terecht veel wordt vergeleken.
Beide films gaan in op de vuile strijd die het Israëlische leger begin jaren tachtig voerde tijdens de bezetting van buurland Libanon. Maoz beperkt zich hierbij tot de ervaringen van vier soldaten in een tank. Die beperking voert hij heel strikt door: vrijwel de volledige film speelt zich af binnen de kleine donkere claustrofobische ruimte van de tank - alles wat we van de buitenwereld te zien krijgen zien we door het vizier van de schutter. Kapotgeschoten huizen, een tegemoetrijdende (bom)auto, projectielen die op de tank worden afgeschoten, etcetera. Wie dacht dat zo’n gepantserde tank 100% veiligheid biedt weet na LEBANON wel beter.
Maar daar gaat het de regisseur niet zozeer om. Hij wil vooral laten zien wat oorlog doet met jonge (dienstplichtige) soldaten. Daarom toont hij hun onervarenheid, onzekerheid, onmacht, doodsangst, woede en frustraties. Als kijker ervaar je de voortdurende dreiging die de soldaten ook voelen. Deels dankzij het geweldige camerawerk, want telkens als de tank gaat rijden hotst en botst het beeld en lijkt het alsof je er zelf in zit. En deels dankzij de briljante geluidsband: de herrie binnen de tank is bij vlagen oorverdovend. Het maakt LEBANON tot één van de meest fysieke films van de afgelopen jaren. Je kijkt deze film niet alleen, je voelt hem ook.