the_place_beyond_the_pines.jpg

The place beyond the pines

The place beyond the pines icon_trailer.png

Met zijn prachtige scheidingsdrama BLUE VALENTINE won regisseur Derek Cianfrance in 2010 de harten van publiek én filmrecensenten. Die bejubelden zijn arthouse-debuut, dat de definitieve doorbraak betekende van Ryan Gosling (DRIVE, THE IDES OF MARCH). In het slimme drieluik THE PLACE BEYOND THE PINES werkt het duo opnieuw samen, daarbij geholpen door een andere rijzende ster: Bradley Cooper uit SILVER LININGS PLAYBOOK.

Net als in DRIVE speelt Gosling weer een stuntman met een schimmig randje. Luke heet hij dit keer, een rondreizende man die als geen ander overweg kan met snelle motoren. Na een stuntshow ontmoet hij Romina (Eva Mendes), met wie hij een jaar eerder een onenightstand beleefde. Zij heeft verrassend nieuws: Luke is de vader van haar baby. Om de toekomst van zijn kind veilig te stellen besluit Luke langer te blijven. Om ook de financiële toekomst snel veilig te stellen besluit hij enkele banken te gaan overvallen. Dat loopt uiteindelijk echter faliekant mis, mede doordat hij politie-agent Avery (Cooper) op zijn hielen krijgt.

Het tweede deel van de film gaat over deze Avery, een goedwillende politieman die moet opboksen tegen corrupte collega’s. Net als Luke heeft hij een jong zoontje, en net als bij Luke is zijn vaderschap – het eigenlijke thema van THE PLACE BEYOND THE PINES – nogal een worsteling. De slotakte van de film speelt vijftien jaar later en focust op de beide zoons van Avery en Luke. Wat is er van hen geworden? En hoe zijn zij getekend door hun verleden?

Na de première op het filmfestival van Toronto werd Cianfrance’s film door sommigen vergeleken met THE GODFATHER, de ultieme klassieker van Francis Ford Coppola. Een beetje overdreven, ook al wilde de jonge regisseur net zo’n ambitieuze en gelaagde film maken. Vooral in de ijzersterke eerste twee aktes is hem dat gelukt.